De wedstrijd die eigenlijk geen wedstrijd was. Eksplosion?71- BFC1 16-31
01-03-10

DOOR: JO ZINKEN
Een analyse van de afgelopen jaren over de visie van scheidsrechters versus beide coaches of ... toch andersom.. en toch een positief puntje
In de afgelopen 15 jaar heb ik veel teams van Caesar en BFC begeleid naar de respectievelijke wedstrijden voor een of andere competitie of toernooi. Veel trainers/coaches voorbij zien komen en nog meer scheidsrechters. Slechts zelden hoor je de trainer/coach van beide partijen na de wedstrijd de lof prediken over de scheidsrechters. In het veld is het de scheidsrechters niet gegeven om op enige sympathie te rekenen van de coaches aan de kant. De coachen laten zich, meestal luidruchtig, horen over het vermeende onrecht wat hun team wordt aangedaan. Over het algemeen wordt in het taalgebruik nog redelijk binnen de normen van fatsoen gemanoeuvreerd . Minder luidruchtig en buiten het gehoor van de scheidsrechter zijn de kwalificaties voor zijn/haar functioneren heftiger en soms grover. Allemaal in het vuur en de emotie van het spel. De coaches gaan na afloop van de wedstrijd de discussie aan met de scheidsrechters en vragen om uitleg over de door de scheidsrechters genomen beslissingen. Samen komen ze er wel weer uit. In de kantine, is de rust redelijk snel teruggekeerd en wordt gezamenlijk een consumptie van het een of het ander gebruikt. Soms duurt het wat langer alvorens de gemoederen zijn bedaard. Het adagium: ?De scheidsrechter heeft altijd gelijk ook al heeft hij geen gelijk? wordt dan wel zeer ernstig geweld aan gedaan. ?.O, wee de scheidsrechters die door de coaches niet om verduidelijking van hun genomen beslissingen worden gevraagd. Dan hebben ze echt slecht gefloten en is verduidelijking een onbegonnen zaak. Het komt helaas meer voor dan me lief is. De wedstrijd tussen Eksplosion?71 en BFC was de wedstrijd tussen Tom en Jerry. In sporthal de Gulick was het krachtverschil tussen de koploper en de rode lantaarndrager te groot om te kunnen spreken van een wedstrijd. Hoewel de spelers uit Tegelen wel de passie hanteerden als hun strijdmiddel schoten ze tekort in hun kwaliteiten en ervaring om het BFC1 moeilijk te maken. Met passie alleen kun je ver komen maar niet daar waar de kwaliteit de boventoon moet voeren. Passie en kwaliteit samen is de ultieme combinatie. De ruststand werd bereikt met een 8-17 voorsprong voor BFC en na een uurtje spelen was de eindstand 16-31. De meest opwindende momenten ontstonden daar waar de scheidsrechters enkele gevaarlijke situaties niet op hun juiste merites beoordeelden. De coaches hebben de wedstrijd niet nabesproken met de scheidsrechters. De terugweg was stormachtig maar we waren ruimschoots op tijd om de spannende eindfase van de wedstrijd BFC2-EHC?90 16-16 te kunnen bekijken. Spanning tot de laatste seconde waarin ?strijd? de boventoon voerde. BFC2 heeft langdurig een voorsprong weten te koesteren maar door enkele slordigheden in het laatste gedeelte van de wedstrijd werd de winst uit handen gegeven. Eigenlijk een structureel kwaaltje van Heren 2. Na afloop werd de wedstrijd met de scheidsrechters geëvalueerd m.n. de 5 sec. dat de speler van EHC?90 te vroeg het speelveld in stapte na een 2 min. straftijd. Maar toch: de positivist zegt----puntje gewonnen.
nieuwslijst
|